Her insanın hayatında dönüm noktaları, hayatını değiştirecek kararlar, yol ayrımları, ikilemler, düşünerek içinden çıkılmayacak durumlar veya biten arkadaşlıklar, dostluklar, aşklar ve birçok farklı fakat ortak yanı seçimi zor olması olan durumlar vardır. Özellikle genç yaşta hayata atılmak üzere olan insanlarda ileriye yönelik seçim derdi, seçim telaşı mutlaka vardır ve çok fazla insan genç yaşta seçim karmaşası içinde hayata veda eder. Bu veda fiziksel olarak değildir fakat yanlış seçim kurbanı insanlar hayata dönmekte çok zorlanırlar.

   Ülkemizde genç beyinler seçim karmaşasında yok olup gitmektedir. Örnek olarak kimliğini bulamamış sanki bir nehrin sürüklediği yığınlar gibi nehir ne tarafa akarsa o tarafa giden insanları verebiliriz. Bu tip insanlar gençlik yıllarını en iyi şekilde değerlendirdiklerini sanır fakat yaşları ilerlediğinde çok yol kat ettiklerini sonuç olarak ta kendilerini yanlış bir mekanda bulduklarını, geri dönmek için ise çok geç olduğunu fark ederler. Bir diğer örnek ise kariyer düşkünü anne baba kurbanı gençlerdir. Bu gençler anne babalarının yarış atı gibi yetiştirmeleri sonucu, sosyal yaşamları olmayan tek başlarına hiçbir işi başaramayan insanlardır. Kariyer peşinde koşup koşup yorulurlar, bunalıma girerler, arkadaşlarına bakıp iç çekerler ve sonunda anne babalarına kızarlar. Bu gençler içinde çok geçtir. Anne baba kurbanı sadece onlar değildir birde cahil anne baba kurbanları vardır ki içler acısı. Genç yaşta okuldan alınan gençler ya bir lokantada garsonluk ya bir tamirhanede, kuaförde, markette çıraklık ya da daha kötüsü sokaklarda seyyar satıcılık yaparlar. Bu gençlerimiz için durum hepsinden kötüdür hem okumamış hem de sosyal yaşamdan uzak kalmışlardır. Yanlışlarla dolu ülkemde örnek çoğaltmak mümkün fakat ben bunu yapmayacağım daha fazla örnek vermeyeceğim. Seçim karmaşasında kaybolan gençleri azaltmak çoğaltmak bizim elimizde. Bu örnekleri ne kadar aza indirirsek ülkemiz o kadar çok çağdaş insana sahip olur.

Lise yılları erkeklerin delikanlı kızların hanımefendi olmaya başladığı yıllardır. Lise sıralarına gelinceye kadar birçok sınavdan geçer gençler fakat onlar çocukluk dönemidir asıl önemli olan ergenlik çağında gençlerin kimliğini kazanması ülkemize faydalı birey haline gelmesidir. Liseler bu açıdan çok önemlidir gençler üniversiteye geldiği zaman üretmeye başlamalıdır.

   Gençleri bu karmaşaya iten anne babalardan başkası değildir. Evlat yetiştirmek bir sanattır ve sanatların en önemlisi en zorudur. Topluma bir insan kazandırmak zor fakat çok ta basittir. Anne babalar ne gösterirse öğrenmek için can atan beyinler onu görür, onu öğrenirler. Toplumda aile insan vücudundaki hücreler gibidir virüslü hücreler nasıl zamanla tüm vücudu zehirliyorsa, çocuklarına yanlış eğitim veren ailelerde toplumu o derece zehirler. Yanlış yönlendirilmiş gençler insan vücudunda yok edilmeyi bekleyen hasta hücreler gibi yok edilmeyi bekler. Yok edilene kadar ise suç işler toplumu zehirlemeye devam ederler. Virüs vücuda bulaşmadan yok edilirse doğru zamanda teşhis edilirse hastalık olmaz. Toplumda öyledir doğru zamanda doğru müdahaleler ve iyi eğitim verilirse toplumu zehirleyen gençler yararlı bireyler olarak karşımıza çıkar.

   Sadece bu seçim kargaşasını yaratan, yanlış eğitimde rol oynayan anne babalar değildir tabi ki anne babaların bu hatalı davranışlarına ülkemiz eğitimindeki yanlışlar, çevresel koşullar da eklenince içinden çıkılmaz bir karmaşa içine giriyor genç beyinler. Sonuçta bazıları bu denklemi çözebilse dahi büyük bir çoğunluk sınıfta kalıyor. Çoğu gencimiz daha 20 li yaşlarda hayat küsüyor, kendini ne yaparsa yapasın mutlu olamayacakmış gibi görüyor.

Sonuç olarak anne babalar, devlet büyükleri, eğitmenler bu sorunu çözmek için yaratıcı olmalı ve gençler bu karmaşadan kurtarılmalıdır.

Osman Sezer BULGUROĞLU