ÇANAKKALE GEÇÄ°LMEZ

Çanakkale Geçilmez...
Bilmiyorlardı VATAN denen toprak ezilmez
Dene,canından vazgeç,ÇANAKKALE GEÇÄ°LMEZ!

Sömürgeci Devletler bir hâyâle kapılıp
Tüm sömürgelerinden yanına asker alıp...

Kendi tatlı canları bir savaşa girmeden
OluÅŸturup sürdüÄŸü 'GURKA' askerlerinden...

Çanakkale'yi kolay elde ederim sandı
MEHMETÇİĞİN göÄŸsüne kadar gelip dayandı...

O göÄŸüs imân dolu,ÅŸehitliÄŸe inanmış
O can asırlar boyu bu VATANA adanmış...

Siperler toprak deÄŸil,taÅŸ deÄŸil,göÄŸüsleri
Böyle siper görmemiÅŸ düÅŸmanın askerleri.

ALLAH! ALLAH! diyerek düÅŸmana saldırıyor
Gözler hayatı deÄŸil ÅŸehitliÄŸi arıyor...

Her ALLAH! nidasıyla düÅŸüyor yere yiÄŸit
Cennette GÜL BAHÇESÄ° olmuÅŸ,gülleri ÅŸehit...

Vurulan her yiÄŸitten kan deÄŸil gül akıyor
Karşısındaki düÅŸman ÅŸaÅŸkın,hayran bakıyor...

Vurulan her düÅŸmanın imrendiÄŸi de budur
Mehmet'ten öÄŸrendi o ÅŸehit nasıl olunur?

ALLAH ÅŸehitler için 'ÖLÜ DEMEYÄ°N...'diyor
Cennetine ÅžEHÄ°TLER MUHAMMED'LE giriyor...

En güzel Cennetini ÅžEHÄ°DE vermiÅŸ ALLAH
Åžefaatçi ÅžEHÄ°DE izin edermiÅŸ ALLAH...

AKÄ°F diyor Hazreti PEYGAMBER açmış kucak
Onlar için keder yok,yok baÅŸkaca korkacak...

Vatanı için deÄŸil zorlamayla çarpışan
Ülkesinden gelerek millerce uzaklaÅŸan...

DüÅŸman askerlerinden vurulup ölenlere
ATA'MIZ da onlara dememiÅŸtir boÅŸ yere:

'Artık sizler de bizim evlâtlarımızsınız...
Ölüp bu topraklarda toprak olup kaldınız...

Mâdem toprağımıza karıştı toprağınız
Tüm ÅŸehitlerimizle siz de rahat yatınız...'

Candan,yârdan geçilir de acısı silinmez...
ÇANAKKALE GEÇÄ°LMEZ...ÇANAKKALE GEÇÄ°LMEZ!