“Holiganlar mı? Öncelikle 92 kulübün baÅŸkanı var.”

Bu sözler hakkında film yapılan efsanevi futbolcu ve teknik adam Brian Clough’a ait.

BeÅŸiktaÅŸ-Bursa maçından sonra yaÅŸanan geliÅŸmeleri ve açıklamaları gördükten sonra aklıma geldi. O zamandan bu zamana tartışılanlar da bana Mevlana’nın malum hikâyesini hatırlattı:

''Ahır o kadar karanlıktı ki gözle fili görmeye imkân yoktu. File ellerini sürmeye baÅŸladılar. Birisi, eline hortumu geçirdi, 'fil bir oyuÄŸa benzer' dedi. BaÅŸka birinin eline kulağı geçti, 'fil bir yelpazeye benziyor'dedi. Bir baÅŸkasının eline ayağı geçmiÅŸti, dedi ki 'fil bir direÄŸe benzer'. Bir baÅŸkası da sırtını ellemiÅŸti, 'fil bir taht gibidir' dedi. Herkes neresini elleyip nasıl tahayyül ettiyse fili ona göre anlatmaya koyuldu.

Gelelim futbola, “yeni yasa çıkmadan bu sorunlar çözülmez” diyenler, faturayı sadece taraftarlara kesmeye çalışanlar. Hatta neredeyse “kulüplere ceza vermeyelim” diyerek kampanya düzenleyenler. Hala “cesur vali, kaymakam, emniyet müdürü” arayanlar.

Bir yandan Adalet Bakanlığı, Ä°çiÅŸleri Bakanlığı ve emniyete yeni görevler yeni sorumluluklar yüklerden diÄŸer yandan kulüplere, medyaya, taraftara ayar verilirken  kendisini dokunulmazlık zırhına sokmaya çalışanlar..

Ne demiÅŸler. Sebepsiz sonuç olmaz.

Sorun yaratan taraftarlarla kulüplerin organik bağının olmadığını bilmeyen birisi var mı bu ülkede? Kendi taraftarını ve karşı takımın taraftarını tahrik edici demeç veren yöneticilerimiz hiç mi olmadı? Fenerbahçe BaÅŸkanına “PKKlı” benzetmesi bu ülkede yapılmadı mı?  “Hakem hataları devam ederse taraftarımız sahaya iner” diye proaktif demeçler Patagonya’ da mı verildi ? Yine mesela gazeteci döven kulüp baÅŸkanlarını hiç mi görmedik?

Ayrıca ÅŸiddeti tahrik eden programlar, yasaya aykırı ÅŸiddet görüntüleri yüzlerce kez ekranlara yansımadı mı?

Bakıyorum da ÅŸimdi yine en önde konuÅŸan onlar. Önümüzde ki günlerde Fenerbahçe ve Ankaragücü taraftarları arasında bir çatışma yaÅŸanırsa kulüp yöneticilerinin verdikleri demeçleri yok mu sayacağız..Bu çatışmanın tohumlarını kim ekmiÅŸ olacak dersiniz?

Mevlana fil hikâyesini ÅŸöyle tamamlamıştı:

“Herkesin elinde bir mum olsaydı, sözlerinde itilaf kalmazdı. Duygu gözü, ancak avuca benzer. Avuç bütün fili birden elleyemez ki.”

Avuç “dokunulmaz” yöneticilerimize elleyemiyor.

Elimizde mum yok bari duygu gözümüzle ben dokundurayım.

DoÄŸrusu Brian Clough kadar cesurca bir ifade kullanmayım ama yine de söylemeden edemeyeceÄŸim:

“Kulüp yöneticilerimizin yarısı holigan deÄŸil.