Eski yazılara ÅŸöyle bir göz atarken bundan 2 yıl önce yazdığım bir yazı dikkatimi çekti.Üzerinden 2 yıl geçmiÅŸ olmasına raÄŸmen camiada hiçbir ÅŸeyin deÄŸiÅŸmediÄŸini görmek, geleninde,gideninde birbirinden farkının olmadığını,Ankaragücü'mün nedense hep birileri tarafından sanki kasıtlı olarak sürekli  ayağından çekilerek dibe vurdurulması için herkesin el ele vermiÅŸ olduÄŸunu görmek beni yine umutsuzluÄŸa itti.O zaman yazıyı yazarken 'Bu yazı tüm Issız Adamlar adına yazılmıştır diyerek söze baÅŸlamış Cemal Aydın dönemi taraftara söylenen satın alınmışlar ve benzeri sözler üzerine haddim olmayarak Ankaragücü taraftarı adına cevap vermiÅŸtim.O günden bugüne deÄŸiÅŸen tek ÅŸey isimler birde unutmadan mantar gibi çoÄŸalan yeni tribun gruplarımız .Daha fazla sözü uzatmayım eski yazıyı bugün yazmış gibi yeniden paylaÅŸayım sizlere.Zaten ben demesem belkide çoÄŸu kiÅŸi bunun eski dönemi anlatan bir yazı olduÄŸunu anlamayacaktı bile.Gitgide daha da IssızlaÅŸan gerçek Ankaragüçlülere gelsin .

Bu yazı tüm Issız Adamlar adına yazılmıştır.


Hayat her zaman gülmüyor insana.Kalabalıkların içinde bir Issız Adam olup çıkıyorsun bazen.Yüzündeki zorunlu gülümsemelerin arkasında aslında kimsenin bilmediÄŸi bir sızı acıtıyor yüreÄŸini.



Kimi hiçbir zaman kavuÅŸamayacağı ilk aÅŸkının,kimi gurbette hasretini çektiÄŸi ailesinin,kimi kaybettiÄŸi çocuÄŸunun,eÅŸinin yerine koyuyor Ankaragücünü.Issız Adam olarak sürdürdüÄŸü hayatıyla o kadar paralel ki Ankaragücü belki de bu yüzden zaten deÄŸiÅŸilmez, vazgeçilmez sevgisi.Arada bir fırsat bulup tribüne ÅŸöyle bir bakınca binlerce insan aynı sevdanın peÅŸinde,aynı dava için mücadele ediyor diyor insan demesine de ama hiç bilmiyor binlerce Issız Adam’ın nasıl hayatı olduÄŸunu.Kim bilir ne fedakarlıklarda bulunuyor o stat da yerini almak için Issız Adamlar.Gün geliyor iÅŸinden oluyor,gün geliyor ailesini karşısına alıyor, bazen de tercihini Ankaragücünden yana kullanıp sevdiÄŸini kaybediyor.



Gol oluyor birbirini tanımayan Issız Adamlar sanki yıllardır birbirini tanıyan dostlar gibi sarılıyor birbirine.Deplasmanda ekmeÄŸini bölüÅŸüyor sen kimsin arkadaÅŸ diye sormadan,aynı davanın peÅŸinde olduÄŸunu,bu dava için aynı ÅŸeyleri kaybettiklerini bilerek.Binlerce Issız Adamı bir araya topluyor taraftarı dışında kimsesi olmayan Issız bir takım.Ä°ÅŸ bilmez yöneticileri,baÅŸkanı ıssız bırakmak için her yolu denerken Issız Adamlar yine yalnız bırakmıyor,Issız takımını.Bazısı haftalık Pazar parasını,bazısı çocuÄŸunun okul harçlığını,eve döndüÄŸünde başı önde gezeceÄŸini bile bile yatırıyor bilet giÅŸesine.PiÅŸman mı peki?asla.Satın alınmamanın gururu,onuru iÅŸliyor kanının son damlasına kadar. Belki eÅŸine,çocuÄŸuna,kız arkadaşına mahcup ama olsun hayatta önce ÅŸeref gelmez mi? Issız adamlar için.



Kazananların dünyasında kaybetmeye alışmış binlerce Issız Adam,90 dakikada olsa unutuyor ıssızlığını yan yana,kol kola,omuz omuza durduÄŸu diÄŸer Issız Adamların yanında.Ne yarın ödemesi gereken ev kirası,ne kriz bahanesiyle iÅŸsiz kalması, ne baÅŸka bir ÅŸey geliyor aklına.Hayatın yıllardır ona çok gördüÄŸü mutluluÄŸu,orda Issız Adamları arasında yakalıyor sadece ve kısa bir süre.Issızlığın ortasında Issız Adamlar çığlık oluyor,haykırıyorlar Issız takımları için.Bu insanların neler verdiklerini,neler kaybettiklerini bilmeden de ahkam kesiyor bazı aÄŸalar, birileri satın almış bunları ondan bağırıyorlar,haykırıyorlar diye.



Babasını,annesini hasta yatağında bırakıp stada koÅŸan,çocuÄŸunun doÄŸum haberini stat da alan,en yakın arkadaşının düÄŸünü yerine stadı tercih eden,tek izin gününü eÅŸine,çocuÄŸuna deÄŸil stada adayan Issız Adamlar hak etmiyor satın alındılar gibi ÅŸerefsiz bir ithamı.Åžunu unutmasın birileri,Issız Adamlar satın alınmaz,alınamazlar.KeÅŸke Issız Adamlar imkanları olsa da kaybettiklerini yeniden satın alabilseler bu hayattaki.Sevgilisinin gözlerine bakarak seni seviyorum,gitme diyebilseler,son nefesini veren babasının yanında olup helallik alabilseler,kaybettikleri arkadaÅŸlarıyla yine bir araya gelseler,yüzlerindeki sahte gülümsemelerin yerine gerçek ve içten gülücükler koysalar.Bunların hepsi keÅŸke den öteye gitmeyecek hayaller.Ne giden geri dönecek,ne sahte gülücükler gerçeÄŸe dönecek.Issız Adamlar,ıssızlıkları içinde yaÅŸamaya devam edecekler tıpkı bugüne kadar yaÅŸadıkları gibi.



Issız Adamlarız diye hep suçlanmaktan,ezilmekten bıktık,sıkıldık,yorulduk.100. yılına gelmiÅŸ Issız Adamları dışında hiçbir ÅŸeyi olmayan Issız bir takımı çok sevmek mi suçumuz.Issız Adamlar gerekirse arkalarına bakmadan giderler yeter ki Issız Takımlarını birileri ıssızlıktan kurtarsın.Kaybedecek bir ÅŸeyleri kalmamış Issız Adamlar yine kaybederler sorun deÄŸil yeter ki çok sevdikleri Ankaragücü kazansın bir kerede.En azından kaybederken bilirler ki yıllardır verdikleri mücadelenin,uÄŸruna kaybedilenlerin bir deÄŸeri var.



Issız Adamlar olmak bizim suçumuz deÄŸil ama ulu önder Atatürk’ün,Ankara’ya emanet ettiÄŸi Ankaragücü’nü Issız bırakmak sizlerin suçu.Issız Adamların veremeyeceÄŸi bir hesabı yok ne bu dünyada nede öbür dünyada.Peki siz nasıl vereceksiniz binlerce Issız Adam’ın hesabını.