Yayınlanma Tarihi: 2010-03-11 17:00:24
Bir süredir kızılca kıyamet kopuyor. "Ankaragücü ruhu gitti"diye...
Ankaragücü futbol takımının 8 maçta aldığı 7 beraberlik almasından deÄŸil,takımın saha içindeki "vurdum duymaz" görüntüsünden.
Heyecan yok,motivasyon yok,tansiyon yok,saha içindeki futbol emekçilerinde. İşte bu "ruhunu yitirmek"...
Gaziantep maçında kapalı tribün üzerinde rakibine sert girdiÄŸi için rakipleri tarafından itilip kakılan takım arkadaÅŸlarınca terkedilen Elyasa SÜME'nin yaÅŸadığı, bu ruh kaybının göstergesi.
Yıllar önce Ankaragücü muhabiriyken,Ali Samiyen stadı'nda bir Galatasaray-Ankaragücü maçı izlemiÅŸtim.Galatasaraylı Arif ERDEM önce sert girip ardından itip sarsmıştı Sinan'ı. Yaptığına yapacağına piÅŸman olmuÅŸtu. 6 Ankaragücü futbolcusu çevirdi etrafını,30 saniye sonra herkes görev yerine dönerken Arif yaÅŸadığı, "fiili eleÅŸtirinin" etkisiyle yerde kıvranıyordu.
Åžiddete karşıyım,kavga gürültüye de...
Ama birlik olmaya sırt sırta durmaya,dayanışmaya sonuna kadar taraftarım.
İşte o ruh, budur...
Kaybolan Ankaragücü ruhu.
İLİKLERE SİNEN RUH
Biz 80'li yıllarda Ankaragücü takımının sahaya çıkışından o maçı kazanıp kazanamayacağını anlardık. Takım sinyali baÅŸtan verirdi. Kaptan Adil veya Arif çoÅŸkuyla fırlar arkadaÅŸlarını peÅŸinden çoÅŸkuyla sürklerse "o maç kazanılırdı". Aksi kayıp demekti.
Belki para herÅŸey deÄŸilidi o zaman. Belkide o yüzden herÅŸey güzeldi.
Dayanışma vardı,birlik vardı,arkadaşlık vardı.
Kendi içlerinde kavga etselerde dışa karşı tek yumruk oluyordu bu insanlar.
Ve o nedenle sıradan bir ikinci lig takımıyken Türkiye Kupası'nı kazanıp haklılığı hala tartışılan bir özel emirle birinci lige çıkmıştı Ankaragücü.
Ve hertürlü zorluÄŸa,yokluÄŸa drbeye karşın hala yaÅŸayabiliyordu.
O ruhun varlığının bugüne yansımasıydı süper lig.
Gecekondu da yaÅŸasa da Saray'a taşınsa da o kulübün içine iÅŸleyen iliklerine sinen yokoÅŸmuÅŸ görünse de halen varlığını sürdüren o ruhtur. KaybolduÄŸu sanılan Ankaragücü ruhu.
BİTTİĞİ DÜÅžÜNÜLEN RUH
Ankaragücü antrenörü ÜMİT ÖZAT Gaziantep maçı sonrası garip bir laf edip "Ankaragücü ruhu dedikleri son iki yılda Ankaragücü'nün kümede kalması herhalde" dedi. DoÄŸrusu çok yanlış oldu.
Bu takımın som iki yılda kümede kalması özellikle geçtiÄŸimiz yıl Hikmet KARAMAN teknik direktörlüÄŸünde imkansızı baÅŸarması dalga geçilecek deÄŸil alkışlanacak bir olaydı.
Ve eÄŸer bugün Ümit ÖZAT Roger LEMERRE'in yardımcısı olarak sahaa çıkabiliyor,maç sonrası "Süper lig antrenörü" sıfatıyla demeç verebiliyorsa bunu da Ankaragücü Ruhu'nın küçük versiyonu olan Karaman KurtuluÅŸ Savaşının zaferle bitmesine borçluydu.
BittiÄŸi düÅŸünülen Ankaragücü Ruhuna...
KORKULACAK RUH
Bu ruh ne Yenikent'e gitmekle biter,ne de antreman tesislerinin Sarayköy'e taşınmasıyla...
Borçlar kavgalarda bitirmez o ruhu.
Tribünlerin çekiÅŸmesi güç kavgası da eritmez.
Sizin dışınızda birilerinin sizi yönetmesi de o ruhu yok etmez.
Çünkü ruh yürektedir...
EÄŸer düÅŸünsel yokluk yüreÄŸin orta yerine park ederse iÅŸte o zaman korkun...
O zaman yitip gidiyor demektir Ankaragücü ruhu...
Meriç ENERCAN Hürriyet ANKARA
Okunma Sayısı : 1639
Yazan : RedoX